¸¸.•*´¯˙·٠•٠·˙ ¸¸.•*´¯˙·٠•٠·˙ ¸¸.•*´¯˙·٠•٠·˙
بــــــے تــُــ ـــــو ،
چـِـقــَـدر هــ ـم "خـــودَش" را گــرفتـــــﮧ
"دِلـ ــَـــــــــــم"
¸¸.•*´¯˙·٠•٠·˙ ¸¸.•*´¯˙·٠•٠·˙ ¸¸.•*´¯˙·٠•٠·˙
در نقــاشــ ـے هـآیــم تنہـآییــمـ را پنـہــان مـےکنــ ــمـ ...در دلــ ـمـ دلتنگــے امـ را ،
در سکـوتـمـ حرفـــ ـــ هـآے نگفتــهـ امـ رـآ ،در لبخنـدمـ غصـهـ هـآیـمـ رـآ ...
/ دلــ منــــ / از تبــار دیوار هـآی کـاهگلــے استــ ..سـآده مـے افتـد .. سـاده مـےشکنـد..سـاده
مـےمیـرد ...
مــا بــال هایــمان را
بـــه بــادِ "زمــ ـان" دادیم
مــی بــیـــنی؟
مــا قرار بود فرشته باشیـــم
تــــو بی گنــــــ ـــاه بودی
من بی گناه
زمــان اما دســـت بر گلــ ـو می گذارد
می گویــــد:
زنــــدگی را و زمین را چـــه به ایـــن حــــرف ها!؟
چــه بــه ایــ ـن بــــال ها!؟
چــه غلـــط ها...!
مـ ـ ـا بــال هـــایمـــان را
بـــه زمــان باج دادیم
تا "زنـــ ـدگی" کنیم!
وقـــتی نیــامــده می روی ..
دیوآرهــآ
کوه هــآ
پــآ سســت میکنــنــد ..
و مــ ـن زیـ ـر آوار
آواز میخــ ـوانم
آواز کـ ـه نه
مرثیـ ـه می خـ ـوانــم!
مرثیــ ـه برآی دق مـ ـرگی پـرنـده ای
که خودش را تــا تـوانستــــ به دیــوار هــآ کوبیــد ...
میلــ ـه هــآ را شکستـــــ
و پشتــــــ قفــ ــس
آسمــــ ــآنـــی در کــ ـآر نبـــ ـود ...